غزل شمارهٔ ۱۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در خرابات عاشقان کوییست
۲
وندرو خانهٔ پریروییست
۳
طوق‌داران چشم آن ماهند
۴
هر کجا بسته طاق ابروییست
۵
به نفس چون نسیم جان بخشد
۶
هر کرا از نسیم او بوییست
۷
ورقی باز کردم از سخنش
۸
زیر هر توی آن سخن توییست
۹
من ازو دور و او به من نزدیک
۱۰
پرده اندر میان من و اوییست
۱۱
سوی او راهبر ندانم شد
۱۲
تا مرا رخ به سایه و موییست
۱۳
اوحدی، با کسی مگوی دگر
۱۴
نام آن بت، که نازکش خوییست