متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۳۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در خرابات عاشقان کوییست
۲
وندرو خانهٔ پریروییست
۳
طوق‌داران چشم آن ماهند
۴
هر کجا بسته طاق ابروییست
۵
به نفس چون نسیم جان بخشد
۶
هر کرا از نسیم او بوییست
۷
ورقی باز کردم از سخنش
۸
زیر هر توی آن سخن توییست
۹
من ازو دور و او به من نزدیک
۱۰
پرده اندر میان من و اوییست
۱۱
سوی او راهبر ندانم شد
۱۲
تا مرا رخ به سایه و موییست
۱۳
اوحدی، با کسی مگوی دگر
۱۴
نام آن بت، که نازکش خوییست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.