غزل شمارهٔ ۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ناگه از میکده فغان برخاست
۲
ناله از جان عاشقان برخاست
۳
شر و شوری فتاد در عالم
۴
های و هویی ازین و آن برخاست
۵
جامی از میکده روان کردند
۶
در پیش صد روان، روان برخاست
۷
جرعهای ریختند بر سر خاک
۸
شور و غوغا ز جرعهدان برخاست
۹
جرعه با خاک در حدیث آمد
۱۰
گفت و گویی از میان برخاست
۱۱
سخن جرعه عاشقی بشنید
۱۲
نعره زد و ز سر جهان برخاست
۱۳
بخت من، چون شنید آن نعره
۱۴
سبک از خواب، سر گران برخاست
۱۵
گشت بیدار چشم دل، چو مرا
۱۶
عالم از پیش جسم و جان برخاست
۱۷
خواستم تا ز خواب برخیزم
۱۸
بنگرم کز چه این فغان برخاست؟
۱۹
بود بر پای من، عراقی، بند
۲۰
بند بر پای چون توان برخاست؟