متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عراقی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مشو، مشو، ز من خسته‌دل جدا ای دوست
۲
مکن، مکن، به کف‌اند هم رها ای دوست
۳
برس، که بی‌تو مرا جان به لب رسید، برس
۴
بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست
۵
بیا، که بی‌تو مرا برگ زندگانی نیست
۶
بیا، که بی‌تو ندارم سر بقا ای دوست
۷
اگر کسی به جهان در، کسی دگر دارد
۸
من غریب ندارم مگر تو را ای دوست
۹
چه کرده‌ام که مرا مبتلای غم کردی؟
۱۰
چه اوفتاد که گشتی ز من جدا ای دوست؟
۱۱
کدام دشمن بدگو میان ما افتاد؟
۱۲
که اوفتاد جدایی میان ما ای دوست
۱۳
بگفت دشمن بدگو ز دوستان مگسل
۱۴
برغم دشمن شاد از درم درآ ای دوست
۱۵
از آن نفس که جدا گشتی از من بی‌دل
۱۶
فتاده‌ام به کف محنت و بلا ای دوست
۱۷
ز دار ضرب توام سکه بر وجود زده
۱۸
مرا بر آتش محنت میازما ای دوست
۱۹
چو از زیان منت هیچگونه سودی نیست
۲۰
مخواه بیش زیان من گدا ای دوست
۲۱
ز لطف گرد دل بی‌غمان بسی گشتی
۲۲
دمی به گرد دل پر غمان برآ ای دوست
۲۳
ز شادی همه عالم شدست بیگانه
۲۴
دلم که با غم تو گشت آشنا ای دوست
۲۵
ز روی لطف و کرم شاد کن بروی خودم
۲۶
که کرد بار غمت پشت من دوتا ای دوست
۲۷
ز همرهی عراقی ز راه واماندم
۲۸
ز لطف بر در خویشم رهی‌نما ای دوست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.