غزل شمارهٔ ۴۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آب خضر و می شبانه یکی است
۲
مستی و عمر جاودانه یکی است
۳
بر دل ماست چشم، خوبان را
۴
صد کماندار را نشانه یکی است
۵
پیش آن چشمهای خواب آلود
۶
نالهٔ عاشق و فسانه یکی است
۷
پلهٔ دین و کفر چون میزان
۸
دو نماید، ولی زبانه یکی است
۹
گر هزارست بلبل این باغ
۱۰
همه را نغمه و ترانه یکی است
۱۱
خنده در چشم آب گرداند
۱۲
ماتم و سور این زمانه یکی است
۱۳
پیش مرغ شکستهپر صائب
۱۴
قفس و باغ و آشیانه یکی است