غزل شمارهٔ ۳۳۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
۲
منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش
۳
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر
۴
ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش
۵
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم
۶
گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش
۷
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان
۸
گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش