متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
چنین که برده شراب لبت ز دست مرا
۲
مگر به دامن محشر برند مست مرا
۳
چگونه از سرکویت توان کشیدن پای
۴
که کرده هر سر موی تو پای بست مرا
۵
کبود شد فلک از رشک سربلندی من
۶
که عشق سرو بلند تو ساخت پست مرا
۷
بدین امید که یک لحظه با تو بنشینم
۸
هزار ناوک حسرت به دل نشست مرا
۹
به نیم بوسه توان صد هزار جان دادن
۱۰
از آن دو لعل می‌آلود می‌پرست مرا
۱۱
کنون نه مست نگاه تو گشتم ای ساقی
۱۲
که هست مستی این باده از الست مرا
۱۳
نشسته خیل غمش در دل شکستهٔ من
۱۴
درست شد همه کاری از این شکست مرا
۱۵
خوشم به سینهٔ مجروح خویشتن یا رب
۱۶
جراحتش مرساد آن که سینه خست مرا
۱۷
پرستش صنمی می‌کنم فروغی سان
۱۸
که عشقش از پی این کار کرده هست مرا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.