متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
طالب جانان به جان خریده الم را
۲
عاشق صادق کرم شمرده ستم را
۳
صف زده مژگان چشم خیمه نشینی
۴
از پی قتلم کشیده خیل حشم را
۵
قبلهٔ خود ساختم بتی که جمالش
۶
پرده نشین ساخت صد هزار صنم را
۷
خرمی شادی فزا که مایهٔ مستی است
۸
هیچ دوایی نکرده چارهٔ غم را
۹
کشتهٔ شاهی شدم به جرم محبت
۱۰
کز خم ابرو کشید تیغ دو دم را
۱۱
برمه رویش تعشقی است نگه را
۱۲
بر سر کویش تعلقی است قدم را
۱۳
چشم تو هر جا که جام باده چشاند
۱۴
مست فشاند به خاک ساغر جم را
۱۵
وه که به عهد میان و دور دهانت
۱۶
جمع به هم کرده‌ای وجود و عدم را
۱۷
دوش گشودی به چهره زلف شب آسا
۱۸
شرح نمودی حدیث نور و ظلم را
۱۹
گر گل روی تو از نقاب برآید
۲۰
کس نستاند به هیچ باغ ارم را
۲۱
گر مددی از مداد زلف تو باشد
۲۲
نطق فروغی دهد زبان قلم را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.