متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گرفت خط رخ زیبای گل عذار مرا
۲
فغان که دهر، خزان کرد نوبهار مرا
۳
کشیدسرمه به چشم و فشاند طره به رو
۴
بدین بهانه سیه کرد روزگار مرا
۵
فرشته بندگیش را به اختیار کند
۶
پری رخی که ز کف برده اختیار مرا
۷
ربود هوش مرا چشم او به سرمستی
۸
که چشم بد نرسد مست هوشیار مرا
۹
چگونه کار من از کار نگذرد شب هجر
۱۰
که طره‌اش به خود انداخت کار و بار مرا
۱۱
نداده است کسی روز بی‌کسی جز غم
۱۲
تسلی دل بی صبر و بی‌قرار مرا
۱۳
گرفته‌ام به درستی شکنج زلف بتی
۱۴
اگر سپهر نخواهد شکست کار مرا
۱۵
عزیز هر دو جهان باشی از محبت دوست
۱۶
که خواری تو فزون ساخت اعتبار مرا
۱۷
فروغی آن که به من توبه می‌دهد از عشق
۱۸
خدا کند که ببیند جمال یار مرا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.