متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
وقت مردن پا نهاد آن شمع بالین مرا
۲
تا بخربندی ستاند جان غمگین مرا
۳
دوش بوسیدم لب شکرفشانش را به خواب
۴
کاش پنداری نبود این خواب شیرین مرا
۵
خون آهوی حرم را در حرم خواهند ریخت
۶
محرمان بینند اگر آهوی مشکین مرا
۷
برکند از باغ بیخ نسترن را بی خلاف
۸
گر ببیند باغبان آن شاخ نسرین مرا
۹
چشم بد زان ترک یغمایی خدایا دور کن
۱۰
کز نگاهی کرد تاراج دل و دین مرا
۱۱
مصلحت این است کز رویش نپوشم چشم شوق
۱۲
کز جهان پوشید چشم مصلحت بین مرا
۱۳
گفتم از کار دل خود عقده کی خواهم گشود
۱۴
گفت وقتی می‌گشایی زلف پرچین مرا
۱۵
گفتم آیا نخل امیدم به بر خواهد رسید
۱۶
گفت اگر در بر بگیری سرو سیمین مرا
۱۷
گفت از خون فروغی دامنی آلوده کن
۱۸
گفت باید بوسه زد دست نگارین مرا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.