متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
فروغی بسطامی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دادیم به یک جلوهٔ رویت دل و دین را
۲
تسلیم تو کردیم هم آن را و هم این را
۳
من سر نخواهم شدن از وصل تو آری
۴
لب تشنه قناعت نکند ماء معین را
۵
میدید اگر لعل تو را چشم سلیمان
۶
می‌داد در اول نظر از دست نگین را
۷
بر خاک رهی تا ننشینی همهٔ عمر
۸
واقف نشوی حال من خاک نشین را
۹
بر زخم دلم تازه فشاند نمکی عشق
۱۰
وقتی که گشایی لب لعل نمکین را
۱۱
گر چین سر زلف تو مشاطه گشاید
۱۲
عطار به یک جو نخرد نافهٔ چین را
۱۳
هر بوالهوسی تا نکند دعوی مهرت
۱۴
ای کاش بر آری زکمر خنجر کین را
۱۵
در دایرهٔ تاج‌وران راه ندارد
۱۶
هر سر که به پای تو نسایید جبین را
۱۷
چون باز شود پنجهٔ شاهین محبت
۱۸
درهم شکند شه پر جبریل امین را
۱۹
روزی که کند دوست قبولم به غلامی
۲۰
آن روز کنم خواجگی روی زمین را
۲۱
گر ساکن آن کوی شود جان فروغی
۲۲
بیرون کند از سر هوس خلد برین را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

گل و بلبل

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← گل و بلبل

Matched curated alias: گل; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.