غزل شمارهٔ ۳۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای وصالت آرزوی جان غم فرسود من
۲
خود چه باشد جز تو و دیدار تو مقصود من
۳
مایه عمرم شد و سود من از عشقت فراق
۴
این بد از بازارسودایت زیان و سود من
۵
تو طبیب و من چنین بیمار و شربت خون دل
۶
با چنین تیمارگی ممکن بود بهبود من؟
۷
آه دود آلود من، روزی خرابیها کند
۸
هان هذر کن زینهار از آه دود آلود من!