متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۵۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند
۲
مصرع موج ‌گهر از سکئه موزون ریختند
۳
کس به نیرنگ تبسمهای خوبان پی نبرد
۴
کز دم ‌تیغ حیا خون چه مضمون ریختند
۵
بی‌نیازیهای خوبان میل قتل کس نداشت
۶
خشکسالی بر حنا زد کز هوس خون ریختند
۷
آبرو چندان درین ایام شد داغِ‌تری
۸
کز خجالت ابرها باران به جیحون ریختند
۹
خرمی در شش جهت فرش است از رنگ بهار
۱۰
اینقدر خون از دم تیغ ‌که ‌گلگون ریختند
۱۱
شغل اسباب تعلق عالمی را تنگ داشت
۱۲
دست بر هم سوده گردی‌ کرد هامون ریختند
۱۳
تا قیامت رنج خست می‌کشد نام لئیم
۱۴
زر به هرجا شد گران بر دوش قارون ریختند
۱۵
تا شکست اعتبار خود سران روشن شود
۱۶
گرد چینی خانه‌ها از موی مجنون ریختند
۱۷
تا بنای فتنهٔ بی‌پا و سر گیرد ثبات
۱۸
خاک ما بر باد می‌دادند گردون ریختند
۱۹
با چکیدن‌، خون منصور مرا رنگی نبود
۲۰
جرعه‌ای در ساغر سرشار افزون ریختند
۲۱
عشق غیر از عرض رسوایی ز ما چیزی نخواست
۲۲
راز این نه پرده ما بودیم بیرون ریختند
۲۳
گوهری در قلزم اسرار می‌بستند نقش
۲۴
نقطه‌ای سر زد ز کلک بیدل اکنون ریختند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.