متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عرفی · غزلها

غزل شمارهٔ ۱۰۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زبان ز نکته فرو ماند و راز من باقی است
۲
بضاعت سخن آخر شد و سخن باقی است
۳
گمان مبر که تو چون بگذری جهان بگذشت
۴
هزار شمع بکشتند و انجمن باقی است
۵
کسی که محرم باد صبا ست می داند
۶
که با وجود خزان بوی یاسمن باقی است
۷
ز شکوه های جفایت دو کون پر شد، لیک
۸
هنوز رنگ ادب بر رخ سخن باقی است
۹
نماند قاعده ی مهر کوهکن به جهان
۱۰
ولی عداوت پرویز و کوهکن باقی است
۱۱
مگو که هیچ تعلق نماند عرفی را
۱۲
تعلقی که نبودش به خویشتن باقی است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.