غزل شمارهٔ ۲۷۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کاش آن کسان که منعم از آن تند خو کنند
۲
صد دل نموده وام و نیم نگاهی به او کنند
۳
این تشنگی به جام و قدح کم نمی شود
۴
با ساقیان بگو که فکر سبو کنند
۵
این است التماس که ما را پس از وفات
۶
رندان باده نوش به می شست و شو کنند
۷
نازم به غمزه اش که ز شوق خدنگ او
۸
آسودگان حیات دگر آرزو کنند
۹
عرفی چه بیم داری از آسیب دلبران
۱۰
بگذار تا به جان تو ناخن فرو کنند