متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
میل هوس ز عافیتم فرد می‌کند
۲
گر بشکنم‌کلاه‌، دلم درد می‌کند
۳
تسلیم تحفه‌ای‌ست‌ که طبعم بر اهل ذوق
۴
چو میوهٔ رسیده ره‌آورد می‌کند
۵
خال زباد تختهٔ خاک اختراع‌ کیست
۶
دل را خیال مهرهٔ این نرد می‌کند
۷
پر در تلاش خرمی این چمن مباش
۸
افراط آب چهرهٔ گل زرد می‌کند
۹
رم می‌خورد ز سایهٔ غیرت فسردگی
۱۰
تمثال مرد آینه را مرد می‌کند
۱۱
از می حذر کنید که این دشمن حیا
۱۲
کاری که از ادب نتوان کرد می‌کند
۱۳
چینی علاج تشنگی حرص جاه نیست
۱۴
آب سفال دل ز هوس سرد می‌کند
۱۵
زنگار اگرنه پردهٔ ناموس راز اوست
۱۶
آیینه را خیال که شبگرد می‌کند
۱۷
عزم فنا به شیشهٔ ساعت نهفته‌ایم
۱۸
بیدل به پرده رفتن ماگرد می‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.