متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اول ،‌در عدم‌، دهنت باز می‌کند
۲
تاکاف و نون تهیهٔ آواز می‌کند
۳
آهنگ صور خیز تو در هر نفس زدن
۴
ساز هزار عالم ناساز می‌کند
۵
هرگاه می‌دهی به زبان رخصت سخن
۶
جبریل بال می‌زند و ناز می‌کند
۷
نیرنگ اعتبار بهار تجددت
۸
با هم چه رنگها که نه‌ گلباز می‌کند
۹
شام ابد به جیب تو سر می‌برد فرو
۱۰
صبح ازل زتو سخن آغاز می‌کند
۱۱
هر رنگ و بو که می‌دمد از نوبهار صنع
۱۲
آیینهٔ خیال تو پرداز می‌کند
۱۳
گر فطرت تو پر نزند در فضای قدس
۱۴
خاک فسرده راکه فلکتاز می‌کند
۱۵
زبن‌باغ ‌نی دمیدن صبحی‌ و نی‌ گلی‌ست
۱۶
سحرآفرین تبسمت اعجاز می‌کند
۱۷
این عرصه تا کجا نشود پایمال ناز
۱۸
رخش تعین تو تک و تاز می‌کند
۱۹
روز و شبی در انجمن اعتبار نیست
۲۰
چشم تو می‌زند مژه و باز می‌کند
۲۱
بیدل تآملی که در این گلشن خیال
۲۲
رنگ شکستهٔ تو چه پرواز می‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.