متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر جنونم ناله واری نذر بلبل می‌کند
۲
شور محشر آشیان در سایهٔ‌گل می کند
۳
انتظار ناز استغنا نگاهی می‌کشم
۴
کز غبارم سرمهٔ چشم تغافل می‌کند
۵
غیر خاکستر دلیل اضطراب شعله نیست
۶
هرقدر پر می‌زند افسردگی ‌گل می‌کند
۷
عافیت خواهی به هر افسونی از جا در میا
۸
خاک بر باد است اگر ترک تحمّل می‌کند
۹
دل به مستی چون نغلتد درهوای نرگست
۱۰
آب ‌گوهر را خیالش در صدف مل می‌کند
۱۱
از زمینگیری هوا آیینه‌دار شبنم است
۱۲
اشک می‌گردد اگر آهم تنزل می‌کند
۱۳
گریه‌ توفان و‌حشت‌ است ای ‌چرخ دست ‌از خود بشو
۱۴
سیل ما خلخال پا از حلقهٔ پل می‌کند
۱۵
حفظ آب‌رو نفس در جیب دل دزدیدن است
۱۶
قطره را گوهر همان مشق تامّل می‌کند
۱۷
گاه بر خاشاک و گه بر موج می‌پیچد غریق
۱۸
حیله‌جوی زندگی چندین توکٌل می‌کند
۱۹
آفت این باغ بیدل برخزان موقوف نیست
۲۰
صد قیامت یک نسیم آه بلبل می‌کند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.