غزل شمارهٔ ۳۵۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
قطره و دریا به نزد ما یکی است
۲
گر نظر بر آب داری بیشکی است
۳
موج و بحر و قطره از روی ظهور
۴
گر تمیزش می کنی هم نیککی است
۵
زید و عمر و بکر و خالد هر چهار
۶
چار باشد نزد ما ایشان یکی است
۷
عقل اگر گوید خلاف این سخن
۸
قول او مشنو که ابله مردکی است
۹
هفت دریا با محیط عشق ما
۱۰
جرعهٔ آبست و آنهم اندکی است
۱۱
پادشاهی آمد و چندین سیاه
۱۲
خود یکی باشد سپاه او یکی است
۱۳
مظهر بنده یکی سید بود
۱۴
آن یکی درویش و آن خانی یکی است