متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
شاه نعمت‌الله ولی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۴۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
می عشقش به شیر مردان ده
۲
دُرد دردش به دردمندان ده
۳
ساقیا دست ما و دامن تو
۴
ساغر می به دست یاران ده
۵
می به زاهد مده که باشد حیف
۶
درد وی جام می به رندان ده
۷
جرعه نوشان جام خود بگذار
۸
جرعهٔ جام خود به ایشان ده
۹
کربلا را به عاشقان بخشی
۱۰
بخش من ز آن بلا فراوان ده
۱۱
نوش کن جام می که نوشت باد
۱۲
جرعه ای هم به باده نوشان ده
۱۳
نعمت الله مده به می خواران
۱۴
میر مستان به می پرستان ده
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.