احمد شاملو · مرثیه‌های خاک

مرثیه

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در خاموشیِ فروغ فرخ‌زاد
۲
به جُستجوی تو
۳
بر درگاهِ کوه می‌گریم،
۴
در آستانه‌ی دریا و علف.
۶
به جُستجوی تو
۷
در معبرِ بادها می‌گریم
۸
در چارراهِ فصول،
۹
در چارچوبِ شکسته‌ی پنجره‌یی
۱۰
که آسمانِ ابرآلوده را
۱۱
قابی کهنه می‌گیرد.
۱۲
. . . . . . . . . .
۱۴
به انتظارِ تصویرِ تو
۱۵
این دفترِ خالی
۱۶
تا چند
۱۷
تا چند
۱۸
ورق خواهد خورد؟
۲۰
□
۲۲
جریانِ باد را پذیرفتن
۲۳
و عشق را
۲۴
که خواهرِ مرگ است. ــ
۲۶
و جاودانگی
۲۷
رازش را
۲۸
با تو در میان نهاد.
۳۰
پس به هیأتِ گنجی درآمدی:
۳۱
بایسته و آزانگیز
۳۲
گنجی از آن‌دست
۳۳
که تملکِ خاک را و دیاران را
۳۴
از اینسان
۳۵
دلپذیر کرده است!
۳۷
□
۳۹
نامت سپیده‌دمی‌ست که بر پیشانی‌ِ آسمان می‌گذرد
۴۰
ــ متبرک باد نامِ تو! ــ
۴۲
و ما همچنان
۴۳
دوره می‌کنیم
۴۴
شب را و روز را
۴۵
هنوز را...
۴۷
۲۹ بهمنِ ۱۳۴۵
۴۹
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.