متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
احمد شاملو · شکفتن در مه

سرود برای مردِ روشن که به سایه رفت

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
قناعت‌وار
۲
تکیده بود
۳
باریک و بلند
۴
چون پیامی دشوار
۵
که در لغتی
۷
با چشمانی
۸
از سوآل و
۹
عسل
۱۰
و رُخساری برتافته
۱۱
از حقیقت و
۱۲
باد.
۱۴
مردی با گردشِ آب
۱۵
مردی مختصر
۱۶
که خلاصه‌ی خود بود.
۱۸
خرخاکی‌ها در جنازه‌ات به سوءِظن می‌نگرند.
۲۰
□
۲۲
پیش از آن که خشمِ صاعقه خاکسترش کند
۲۳
تسمه از گُرده‌ی گاوِ توفان کشیده بود.
۲۵
آزمونِ ایمان‌های کهن را
۲۶
بر قفلِ معجرهای عتیق
۲۷
دندان فرسوده بود.
۲۹
بر پرت‌افتاده‌ترینِ راه‌ها
۳۰
پوزار کشیده بود
۳۱
رهگذری نامنتظر
۳۲
که هر بیشه و هر پُل آوازش را می‌شناخت.
۳۴
□
۳۶
جاده‌ها با خاطره‌ی قدم‌های تو بیدار می‌مانند
۳۷
که روز را پیشباز می‌رفتی،
۳۸
هرچند
۳۹
سپیده
۴۰
تو را
۴۱
از آن پیش‌تر دمید
۴۲
که خروسان
۴۳
بانگِ سحر کنند.
۴۵
□
۴۷
مرغی در بال‌هایش شکفت
۴۸
زنی در پستان‌هایش
۴۹
باغی در درختش.
۵۱
ما در عتابِ تو می‌شکوفیم
۵۲
در شتابت
۵۳
ما در کتابِ تو می‌شکوفیم
۵۴
در دفاع از لبخندِ تو
۵۵
که یقین است و باور است.
۵۷
دریا به جُرعه‌یی که تو از چاه خورده‌ای حسادت می‌کند.
۵۹
تهران ۱۳۴۸
۶۱
© www.shamlou.org سایت رسمی احمد شاملو
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.