متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر ز رخسار تو یک لمعه بدریا افتد
۲
آب آتش شود و شعله بصحرا افتد
۳
بسکه از قد تو نالیم بآواز بلند
۴
هر نفس غلغله در عالم بالا افتد
۵
روز وصلست، هم امروز فدای تو شوم
۶
کار امروز نشاید که بفردا افتد
۷
دارم امید که: چون تیغ کشی دردم قتل
۸
هر کجا پای تو باشد سرم آنجا افتد
۹
رفتی از خانه ببازار بصد عشوه و ناز
۱۰
آه ازین ناز! درین شهر چه غوغا افتد؟
۱۱
آنکه انداخت درین آتش سوزان ما را
۱۲
دل ما بود، که آتش بدل ما افتد؟
۱۳
دل مدهوش هلالی، که ز پا افتادست
۱۴
کاش در جلوه گه آن بت رعنا افتد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.