غزل شمارهٔ ۱۹۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
کام از آن لب مشکل و ما را غم کامست و بس
۲
کار ناکامان همین اندیشه خامست و بس
۳
با همه کس زان لب جان بخش می گویی سخن
۴
آنچه از لعلت نصیب ماست دشنامست و بس
۵
هر سهی سروی لباس ناز را شایسته نیست
۶
این قبا بر قد آن سرو گل اندامست و بس
۷
مست عشقم، روز و شب، ناخورده می، نادیده کام
۸
خلق پندارند مستی از می و جامست و بس
۹
ننگ می آید، هلالی، خلق را از نام من
۱۰
گوییا ننگ همه عالم درین نامست و بس