متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
هلالی جغتایی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
من که باشم که می لعل بآن ماه کشم؟
۲
بگذارید که حسرت خورم و آه کشم
۳
بس که دریافت مرا لذت خونخواری عشق
۴
دل نخواهد که: دگر باده دلخواه کشم
۵
تا کند سوی من از راه ترحم نظری
۶
هر زمان خیزم و خود را بسر راه کشم
۷
میرم از غصه که: ناگاه بآن ماه رسد
۸
آه سردی که من سوخته ناگاه کشم
۹
چند درد و المش بر دل پر درد نهم؟
۱۰
چند کوه ستمش با تن چون کاه کشم؟
۱۱
پیش آن خسرو خوبان چه کشم ناوک آه؟
۱۲
چیست این تحفه که من در نظر شاه کشم؟
۱۳
ماه من رفت، هلالی، که نیامد ماهی
۱۴
تا بکی محنت سی روزه ازین ماه کشم؟
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.