غزل شمارهٔ ۲۵۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل را ز چاک سینه توانم برون کنم
۲
غم را ز دل برون نتوان کرد، چون کنم؟
۳
خواهم ز دل برون کنم این درد را ولی
۴
در جان درون شود اگر از دل برون کنم
۵
هر محنت از تو موجب چندین محبتست
۶
محنت زیاده کن، که محبت فزون کنم
۷
دل جانب تو آمد و خون کردمش ز رشک
۸
از من عجب مدار که از رشک خون کنم
۹
از رشک خون غیر، که بر دامنت رسد
۱۰
هر دم ز گریه دامن خود لاله گون کنم
۱۱
کارم، شبی که بی تو بدیوانگی کشد
۱۲
افسانه تو گویم و خود را فسون کنم
۱۳
دیوانه شد هلالی و زنجیرش آرزوست
۱۴
گیسوی او کجاست؟ که رفع جنون کنم