غزل شمارهٔ ۳۰۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خط ریحانش رقم بر نسترن خواهد زدن
۲
سنبل تر پنجه بر روی سمن خواهد زدن
۳
سروناز من، که سوی باغ شد دامن کشان
۴
طعنها بر نازنینان چمن خواهد زدن
۵
گر هلالی ناگهان در کنج غم آهی کشید
۶
آتشی در خانمان خویشتن خواهد زدن
۷
گل برگ را ز سایه سنبل نقاب کن
۸
در زیر سایه تربیت آفتاب کن
۹
دامن مچین، ز خانه برون آی و هر قدم
۱۰
ملکی بباد برده و شهری خراب کن
۱۱
واعظ، بلطف دوست چو امید رحمتست
۱۲
بسیار درد سرمده و کم عذاب کن
۱۳
عالیست فهم یار، هلالی، بوصف او
۱۴
سیماب کشته را کفنی از نقاب کن