غزل شمارهٔ ۳۹۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زهی شراب لبت مایه طربناکی!
۲
نموده نرگس مستت هزار بی باکی
۳
گذر بدامن پاکت نکرده باد صبا
۴
کجا شکفت گلی در چمن بدین پاکی؟
۵
بیک کرشمه، که کردی، هزار دل بردی
۶
تبارک الله ازین چابکی و چالاکی!
۷
نشسته ام برهت چون غبار و می ترسم
۸
که ناگهان بکشی دامن از من خاکی
۹
جواب تلخ شنیدن ز لعل میگونت
۱۰
چو تلخی می ناب آورد فرحناکی
۱۱
تن ضعیف هلالی بهیچ لایق نیست
۱۲
جزین که بر سر آتش نهی بخاشاکی