متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عبدالقادر گیلانی · غزلیات

شمارهٔ ۵۱ - مرغ آتش خواره

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زان بی وفای سنگدل جور وجفا می بایدم
۲
از کس نمی خواهم وفا زان بی وفا می بایدم
۳
من مرغ آتش خواره ام با دانه و دامم چه کار
۴
آخر به جای دانه ها در گور جای می بایدم
۵
دل های مردم باد خوش از شادی عیش و طرب
۶
من خو به محنت کرده ام درد و بلا می بایدم
۷
پیراهن یوسف اگر بوئی ببخشد فارغم
۸
مژده بسوی دل از آن بند قبا می بایدم
۹
سینه بسی تنگ است دل از غیر می سازم تهی
۱۰
مهمان غم آمد مرا در جان سرا می بایدم
۱۱
بیگانه ام با مردمان وز خویشتن بیگانه تر
۱۲
تا چند این بیگانگی دل آشنا می بایدم
۱۳
محیی بسی لذّت بود در عشق ورزیدن ولی
۱۴
هجران مرا مشکل بود صبر و رضا می بایدم
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.