متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
مولوی · مثنوی معنوی

بخش ۷۲ - به اقرار آوردن معاویه ابلیس را

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تو چرا بیدار کردی مر مرا
۲
دشمن بیداریی تو ای دغا
۳
همچو خشخاشی همه خواب آوری
۴
همچو خمری عقل و دانش را بری
۵
چارمیخت کرده‌ام هین راست گو
۶
راست را دانم تو حیلتها مجو
۷
من ز هر کس آن طمع دارم که او
۸
صاحب آن باشد اندر طبع و خو
۹
من ز سرکه می‌نجویم شکری
۱۰
مر مخنث را نگیرم لشکری
۱۱
همچو گبران من نجویم از بتی
۱۲
کو بود حق یا خود از حق آیتی
۱۳
من ز سرگین می‌نجویم بوی مشک
۱۴
من در آب جو نجویم خشت خشک
۱۵
من ز شیطان این نجویم کوست غیر
۱۶
کو مرا بیدار گرداند بخیر
۱۷
گفت بسیار آن بلیس از مکر و غدر
۱۸
میر ازو نشنید کرد استیز و صبر
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

نیازمند بازبینی
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۱ نیازمند تصمیم۱ موجودیت مرتبط

پیش‌نویس‌ها و پیشنهادها

هنوز واقعیت تأییدشده نیستند
پیشنهادیبه‌کارگیری نماد

می و جام

پیشنهاد واژگانی؛ سرنخ پژوهشهم‌خوانی واژه، اثبات معنا یا نقش ادبی نیست؛ متن را بررسی کنید.ارجاع در سطح شعر است؛ بیت دقیق ثبت نشده است.

به‌کارگیری نماد ← می و جام

Matched curated alias: می; editorial status: suggested

۱ شاهد متنی
بیت دقیق و نقل‌قول در این رکورد ثبت نشده؛ ارجاع فعلی فقط به شعر است.
۰ بیت · رابطهٔ منتقل‌شده
Vira

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.