شاعرحافظ←اثرقصاید←شعرقصیدهٔ شمارهٔ ۲ - قصیدهٔ در مدح قوام الدین محمد صاحب عیار وزیر شاه شجاع←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات
شاعرمولوی←اثرمثنوی معنوی←شعربخش ۱۵۶ - در بیان آنک حال خود و مستی خود پنهان باید داشت از جاهلان←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات
شاعرمولوی←اثرمثنوی معنوی←شعربخش ۹۸ - بقیهٔ قصهٔ طعنه زدن آن مرد بیگانه در شیخ←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات
شاعرمولوی←اثرمثنوی معنوی←شعربخش ۱۸ - استدعاء امیر ترک مخمور مطرب را بوقت صبوح و تفسیر این حدیث کی ان لله تعالی شرابا اعده لاولیائه اذا شربوا سکروا و اذا سکروا طابوا الی آخر الحدیث می در خم اسرار بدان میجوشد تا هر که مجردست از آن می نوشد قال الله تعالی ان الابرار یشربون این می که تو میخوری حرامست ما می نخوریم جز حلالی «جهد کن تا ز نیست هست شوی وز شراب خدای مست شوی»←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات
شاعرنظامی←اثرخمسه←شعربخش ۲۸ - ویران کردن اسکندر آتشکدههای ایران زمین را←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات
شاعرنظامی←اثرخمسه←شعربخش ۱۱ - افسانهٔ ارشمیدس با کنیزک چینی←پیشنهادیبهکارگیری نماد←مقصد ارتباطخرابات